Search
پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و ‏آله :

کسی که نهان و آشکار٬ و کردار و گفتارش تفاوتی نکند٬ به راستی امانتش را ادا و عبادتش را خالص کرده است.


پرتال اطلاع رسانی شورای اسلامی شهر ارومیه
آرشیو مقالات
سید الشهدا(ع) زینت عرش و فرش

سید الشهدا(ع) زینت عرش و فرش

نویسنده: Admin/چهارشنبه, 14 مهر,1395/دسته ها: اخبار, مقالات

رتبه این مطلب:
بدون رتبه

سید الشهدا(ع) زینت عرش و فرش

یادداشت :

دکتر محمدرضا علیزاده امام زاده:

رییس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای اسلامی شهر ارومیه

«اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ»

 

حضرت سيدالشهدا (ع)، يک انسان کامل و شخصيتي استثنائي است که داراي ابعاد وجودي متعددي بوده و در چهره‏هاي گوناگوني براي مردم جهان با نگاه مختلف، جلوه کرده است. از اين رو هر يک از آنها طبق دیدگاه خود، آثار و برکاتي را براي آن وجود شريف و نهضت مقدسش بيان مي دارند، از آنجايي که سالار شهيدان يک امام است و امامان (ع) به لحاظ مقام امامت، منشأ خيرات، برکات و آثار بسياري هستند؛ آن حضرت نيز از آثار و برکات بي‏شماري برخوردار است. ولي بناي ما در اين مختصر، بيان آثار و برکاتي است که مي توان با استفاده از شواهد روايي و تاريخي در خصوص ابي عبدالله الحسين (ع) متذکر شد

از آثار و برکات فردي سيد الشهدا (ع) که در سراي ديگر ظهور کرده و جلوه‏نمايي مي‏کند، بهشتي شدن دوستداران و حتي دوستان و دوستداران آن حضرت است. چنانکه حذيفة بن يمان گويد: رسول خدا (ص) را ديدم که دست حسين بن علي (ع) را در دست خودگرفته بود و مي‏فرمود: «يا ايها الناس، هذا الحسين بن علي فاعرفوه، فو الذي بيده، انه لفي الجنة، و محبه في الجنة، و محبي محبيه في الجنة» ( بحارالانوار، علامهء مجلسي، ج 43، ص262 ).  اي مردم، اين حسين بن علي است، او را بشناسيد؛ سوگند به آن خدايي که جانم به دست اوست، براستي او در بهشت است، و دوستدار او نيز در بهشت است، و دوستدار دوستدار او نيز در بهشت مي‏باشد. و از امام موسي بن جعفر (ع) روايت شده که فرمود: «رسول خدا (ص) دست حسن و حسين (ع) را گرفت و فرمود: «هر کس اين دو پسر و پدر و مادر آنان را دوست داشته باشد، روز قيامت در درجه من با من خواهد بود» (منتخب کامل الزيارات، ابن قولويه، ص 32.) و نيز رسول خدا (ص) فرمود: «آگاه باشيد، همانا حسين (ع) دري از درهاي بهشت است، هر کس با او دشمني کند خدا بوي بهشت را بر او حرام مي‏کند» ( سفينة البحار، محدث قمي، ج 1 ص 257). و معلوم است که اين مقام عظيم تنها با محبت ظاهري حاصل نمي‏شود، بلکه مقصود، محبت خاصي است که مخصوص کساني مي‏باشد که در درجات بالاي ايمان هستند. اگر چه دوستي و محبت امامان معصوم و امام حسين (ع) ثمر بخش است ولي احراز مقام والاي معيت بارسول خدا (ص) در بهشت برين، محبتي فراتر از ظاهر مي‏طلبد .

 من آن نورم که در شبهاي تاريک چراغ رهنماي کاروانم

در اين دريا منم آن ناخدايي‏ که کشتي را به ساحل مي‏رسانم

‏ روايت شده که امام حسين (ع) فرمود: «خدمت رسول خدا (ص) شرفياب شدم در حاليکه ابي بن کعب هم آنجا بود. حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: مرحبا به تو، اي ابا عبدالله، اي زينت آسمانها و زمين. ابي گفت: چگونه او زينت آسمانها و زمين است در صورتي که کسي غير از تو چنين نيست؟ حضرت فرمود: اي ابي، قسم به کسي که مرا به حق به نبوت مبعوث کرد، حسين بن علي در آسمان بزرگتر از روي زمين است، و همانا بر طرف راست عرش الهي نوشته شده است که او چراغ هدايت و کشتي نجات است». ( فرائد السمطين، جويني خراساني، ج 2 ص 155) يکي از برکات فردي حضرت سيدالشهدا (ع) اين است که او «چراغ هدايت» و «کشتي نجات» است. اگر چه همه پيامبران و امامان (ع) چراغها و انوار هدايت و کشتيهاي نجات و رهايي اند، چنانکه پيامبر اسلام (ص) فرمود: «انما مثل اهل بيتي فيکم کمثل سفينة نوح من دخلها نجا، و من تخلف عنها هلک». ( فرائد السمطين، جويني خراساني، ج 2 ص246) همانا خانداون و اهل بيت من در ميان شما مانند کتشي نوح است که هر کس داخل آن شود نجات پيدا کرده و هرکس که از آن تخلف کند هلاک خواهد شد. اما کشتي نجات حسين (ع) حرکتش بر امواج توفنده و گسترده دريا، سريعتر و لنگر انداختن و پهلو گرفتن آن بر ساحلهاي نجات آسانتر بوده و دايره بهره‏وري و استفاده از نور مشعل وجود حسين (ع) وسيع تر است. در آن زماني که امواج بلند و سهمگين فساد و گناه بر پيکره نيمه‏جان جامعه اسلامي، و جان و دل مسلمانان، تازيانه مرگ مي زد و گرداب حوادث و توطئه‏ها و پليديها، خفتگان در بستر غفلت را بي‏رحمانه به قعر تاريکي و تباهي مي کشيد، اين حسين بود که با قيام و نهضت الهي خود و شهادت و اسارت اهل بيت خويش، گرفتاران در اين اوضاع خطرناک را از درياي پر تلاطم ساخته شده به دست فتنه‏گر «بني اميه» نجات بخشيد و با کشتي رهايي خود، اين خفتگان و غافلان و گرفتاران را به ساحل نجات رهنمون نمود. آري، حسين (ع) «مصباح الهدي» است تا در اين ظلمتکده خاک، دليل و راهنماي راه باشد؛ و «سفينة النجاة» است تا در اقيانوس متلاطم فتنه‏ها و ضلالتها، غرق شدگان را که کشتي شکسته بودند فرياد رس باشد.

اي که مصباح هدايت هستي و فلک نجات‏

 از چه با اين اشکها ايجاد طوفان مي کني؟

زنده در قبر دل ما بدن کشته تو است

جان مايي و ترا قبر حقيقت دل ماست
السلام علیک یا قتیل الله و ابن قتیله
التماس دعا: دکتر علیزاده امامزاده

تعداد نمایش ها (162)/نظرات (0)

تگ ها:

برای دادن نظر لطفا وارد شوید و یا ثبت نام کنید